د د ررررررررررر

یکی از فانتزی های من اینه که هر روز و در هر ساعتی برم بیرون از خونه و یا به زبون خودم بریم ددر

میرم سر کشوهی جورابهام و جورابهام رو بر میدارم و مدام میگم ددر

در یکی از همین ساعتها که تو خیال خودم  بودم و سر کشوی جورابهام بودم و هر جورابی که بر میداشتم میگفتم ددر

 و داداشی عزیزم من را مورد لطف خودش قرار میداد و با هر بار ددر گفتن من ایشون میگفتن بیخود (یعنی ددر نداریم  چون برادر من اصلا با بیرون رفتن میانه خوبی نداره)

بعد از این که این دیالوگ بین من و داداشی چند بار تکرار شد من با عصبانیت گفتم نه

و پارسا که در حال خوابیدن بود با این دیدن قاطیعیت من سریع خوابید و دیگر هیچ نگفت.

البته اشنیدم که پارسا هم در سن من بوده عاشق بیرون رفتن بوده اما الان اصلا دوست نداره بره بیرون حتی پارک!